زخم به آسیبی اشاره دارد که در مکانیزم ارتعاشی تارهای صوتی اتفاق می افتد. ارتعاش موکوسی تارهای صوتی به یکپارچگی لایه های زیرین آن دارد، به ویژه به لایه های بسیار سطحی پوست، فقدان شبکه فیبری که عملکردی مانند رفتار توپ دارد که تضمینی برای موکوس فوقانی آن دارد که آن هم انعطاف دهنده بوده و جلوی سفت شدن بافت های عمقی را می گیرد(به عملکرد طبیعی صوت مراجعه شود). آسیب به این لایه ها باعث می شود تا پوششی بر روی تارهای صوتی ایجای گردد و در نهایت انعطاف آ ن را کم تر از حدی نماید که برای صوت لازم است. برخی اوقات زخم ها به حدی شدید هستند که به طور آشکارا باعث تثبیت موکوس لایه های عمقی می گردد.
 زخم ها معمولا" از جراحی ها ناشی می شوند، و ممکن است غیر قابل اجتناب باشند، حتی ممکن است ناشی از تهاجمات سرطانی که برداشته می شوند، باشند. و بالاخره ممکن است نشانی از یک گرفتاری باشند. زخم ها ممکن است ناشی از آسیب به حنجره در اثر یک بیماری یا متعاقب یک تصادف باشند.
                                 یک زخم ممکن است بعد از یک عمل جراحی حنجره باشد.
                                احتمالا" زخم ها از یک عمل جراحی تا عمل جراحی دیگر متفاوت
                                باشند ولی آن بعد از یک عمل جراحی خوش خیم کم تر حادث می شود.
                                ریسک عمل جراحی باید با دکتر مورد بحث قرار گیرد به طوری که
                                معیارهایی برای پیشگیری انجام شود. اغلب متخصصین با ترک
                                  سیگار و کنترل ریفلکس و صحبت نکردن بعد از یک عمل جراحی
                               را مفید می دانند. 
 شکل زیر قرمزی و تورم تارهای صوتی را بعد از یک رادیو تراپی که مربوط به رنگ تارها می شود را نشان می دهد به طوری که موکوس کاملا" برداشته شده است. جراحی های پیشرفته علت این موضوع را کم تر نموده اند.