از آن جایی که زخم تارهای صوتی باعث آشفتگی در ارتعاش تارها می گردد، معمولا" در استروبوسکوپی قابل رویت می باشد.هرگونه لارنگوسکوپی با نور طبیعی، خواه با آندوسکوپی منعطف یا غیر منعطف،نمی تواند به دقت زخم تارهای صوتی را مورد ارزیابی قرار دهد.به همین دلیل زخم تارهای صوتی یکی از مشکلات شایع در حنجره شناسی است.
براساس گفته ها، ویژگی های اصلی قابل رویت در ارزیابی های غیر استروبوسکوپیک ممکن است زخم تارهای صوتی را پیشنهاد دهد.این ها ناشی از التهاب و گزارشات متعدد بافت های فیبروز شده اطراف زخم می باشد و شامل مقاوم شدن، قرمزی و انتقال خون عروق رگ های خونی بزرگ به اطراف یا تیرگی و تاربودن شفافیت طبیعی، نیمه شفاف بودن بافت پوشش دهنده تارها است.
         شکل زیر زخم تار راست را نشان می دهد که رگ های خونی بزرگ شده اند:

در شکل زیر آواسازی به ما اجازه می دهد تار ناشی از زخم را با تار مقابل مقایسه کنیم. تار ناشی از زخم دارای رگ های خونی بزرگ شده بوده و به نظر می رسد که قرمز و مقاوم نسبت به تار مقابل است: