معمولا" کانسرهای حنجره یا سطح حنحره را فرسایش می دهند و یا بر روی آن رشد می کنند. ممکن است ظاهری سفید رنگ یا قرمز رنگ داشته و از نظر اندازه و محل نیز متفاوت باشند. در اغلب موارد بعید است خوش خیم باشند، کانسرها معمولا" ناهموار و نامنظم هستند و گاهی ممکن است با خونریزی همراه گردند. آن ها ممکن است در هر جایی از طول حنجره حتی در قسمت های دیگر حنجره ظاهر شوند.

از آن جایی که در بافت های طبیعی رشد می کنند، کانسرهای تارهای صوتی به ارتعاش موکوسی تارها آسیب می رسانند. استروبوسکوپی می تواند برای ارزیابی هماهنگی در ارتعاش بافت ها مفید باشد و ممکن است به تشخیص افتراقی کانسر و اختلالات خوش خیم کمک نماید. ارزیابی استروبوسکوپیک نیاز به تفسیر دقیق دارد، چنانچه در مورد برخی از اختلالات شک و تردید وجود دارد باید از نظر بیوپسی و میکرولارنگوسکوپی مورد بررسی قرار گیرند.

شکل ۱:کانسر اولیه بر روی تار صوتی سمت راست است که به صورت سطحی ناهموار و قرمز رنگ نمایان شده است.

  

شکل ۲: کانسرها می توانند به حدی رشد نمایند که مانع تنفس شوند. کانسر بزرگ قدام تارهای صوتی را درگیر می کند و به طور جدی مسیر تنفسی را مسدود می نماید.