این اختلال توصیفی از مواردی است که صوت ممکن است با آن دچار چالش شود. این اختلال در اثر نزدیک شدن شدید تارآواها به شکلی سریع و کامل اتفاق می افتد. فشار هوای ساب گلوت بالا رفته و سپس انفجاری در تارآواها به هنگام شروع آواسازی شکل می گیرد. استفاده عادتی از حملات سخت گلوت معمولا باعث تنش عضلانی در محدوده حنجره شده به طوری که افزایش تنش و فشردگی غیر ضروری موکوس تارآواها را در پی دارد. تنش عضلانی بالا به فشار هوای زیر گلوت نیاز دارد که تمامن این موارد موجب بیش عملکردی تارآواها می شود.