معیارهای آشفتگی(در فرکانس و دامنه) و ترکیبات هارمونیک نویز در یک واکه مشخص(آ) با فرکانس راحت و ظاهری قوی اغلب معیار ارزشمندی است و به نظر می رسد عناصر درکی پایه ای از کیفیت را مشخص می کند: میزان، خش دار و نفس آلود. با این حال، همبستگی با داده های درکی معمولا در حد متوسطی باقی می مانند. Jitter ترکیبی است از میانگین تفاوت ها بین دوره های فرکانس های مجاور که بر میانگین دوره ها تقسیم می شود. Shimmer ترکیبی است مشابه که از قله دامنه ها حاصل می شود. شکست های صوتی باید حذف شوند. برای اختلالات صوتی پاتولوژیک، عامل مشترک Jitter و Shimmer مختلف برای واکه (آ) با آزمایشات متوالی، هم چنین آزمایشات در روزهای مختلف، مقدار حدود 20 تا 30% را نشان می دهد. محدودیت کلی آن است که سیستمی برای تحلیل آکوستیکی استفاده می شود که نمی تواند به طور جدی سیگنال های آکوستیکی غیر پیودیک را تحلیل کند(یا قابل اعتماد نیستند). آشفتگی ها با معیارهای کم تر از 5% قابل اعتماد هستند. صوت های شبه پریودیک(quasi-periodic) در تحلیل های آشفتگی قرار دارند. بنابریان کنترل های دیداری تعریف شده زمان بر روی سیگنال های میکروفون همیشه ضروری است: حتی در صوت های منظم، هارمونیک های قوی یا زیر هارمونیک ها ممکن است برای ارزیابی های نامنظم محاسبه شوند. جایگزین هایی از حیطه دینامیک های غیر خطی برای تحلیل سیگنال های آشفته و شاخه شاخه شدن پیشنهاد می شود. هم چنین برای صوت های جانشین، رویکردهای آکوستیکی خاص، آشفتگی فرکانس پیشنهاد می شود.

برای سیگنال اجزا میزان نویز مانند انرژی نویز طبییعی(NNE)، میزان نویزهای هارمونیک (HNR)،برجستگی های قله سپسترال(CPP) استاندارهای ناکارامد رایج از الگوریتم های بهینه و دانش ناکارامد در مورد ارزیابی های هنجار برای کاربری گسترده بالینی وجود دارد.

آوای خیشومی به طور خاصی مختصات صوت را تشدید می کند. هم چنین ممکن است فقدان ادغام اختلال تولید را نشان دهد. نازومتری آکوستیکی معیارهای ابژکتیو را به وسیله ترکیبی از میزان صدای خیشومی و دهانی را ارائه دهد.