میانگین میزان جریان هوا می تواند با استفاده از پنوموتاکوگرافی اندازه گیری شود. این تکنیک مستقیما میانگین میزان جریان هوا(ml/s) برای آواسازی تقویت شده در مدت زمان راحت می باشد. معمولا 2 الی 3 بار در یک ارتفاع عادتی و سطح شدت و در جریان یک دم عادتی اندازه گیری می شود. سابقه های پاتوفیزیولوژیکال و ارزیابی های هنجار گزارش می شوند.

تنوع میانگین جریان هوای آواسازی، به طور قابل توجهی در میان افراد عادی مختلف است و هم پوشانی زیادی با موارد طبیعی و اختلال صوت دارد که این امر ارزیابی تشخیصی را محدود می کند. علی رغم همه موارد، به هنگام مقایسه عملکرد گلوت قبل و بعد از مداخلات جراحی یا تکنیک های آموزشی صوت غیر جراحی، ارزیابی جریان هوا می تواند برای کنترل اثرات درمانی مفید واقع شود (برای مثال در مورد دیسفونی ناشی از فلجی تارها یا هنگام جراحی میکروسکوپی حنجره اجرا می شود). این روش به طور خاص برای توضیح تغییرات یک یا چتد بار ارزیابی مفید است. به طور مقایسه ای قبل و بعد از درمان توصیه می شود و به عنوان تکنیکی برای ارزیابی مفید است.

جریان گلوگرافی(FLOG) شامل صافی معکوس از امواج جریان دهانی است. این وسیله مهم به عنوان یک مبدل فشار با فرکانس بالا به یک محفظه ی غیر قابل نفوذ هوا متصل می شود. این رویه ی صافی معکوس اثرات تشدید مسیر صوتی را رفع می کند و برآوردی از موج ایجاد شده از تارآواها را تولید می نماید. نوع پیشرفته ی این تکنیک کاربردی تشخیصی دارد و بعد ار درجه بندی کمی، جریان هوا نفوذ کرده و به صورت ضربان تبدیل می شود. نفوذ جریان هوا مفهومی مهم دارد: آن فرض می شود که فضای بازی است که در طول تارآواها در حین خروج هوا عمل می کند. صافی برای ارزیابی های قابل اعتماد بسیار مهم است. FLOG هم چنین می تواند برای تحلیل صوت آغازین مفید باشد.