پژوهش های موجود از جایدهی معیارهای ابزاری برای ارزیابی درک شنیداری به طور کامل حمایت نمی کند. به هرحال معیاری که ارزشمند باشد ارزیابی درکی باید از یک فرایند استاندارد پیروی کند همان سور که ضبط صدا انجام می شود. یک معیار رایج مورد استفاده برای انجام قضاوت درکی معیار GARBS است که میزان(Grade)، خشونت(Roughness)، نفس آلودگی(Breathiness)، ضعف(Asthenicity) و تقلا(Strain)با معیاری بین 3-0 را ارزیابی می کند. ارزیابی به وسیله گفتار محاوره ای رایج یا خواندن متن مورد بررسی قرار می گیرد. شدت گرفتگی صدا با پارامتر میزان(G) اندازه گیری می شود که به کیفیت صدا، یکپارچگی انحراف همه اجزاء مربوط است. دوجزء اصلی گرفتگی صدا با آنالیز اجزاء اصلی نشان داده می شود:

 

1)نفس آلودگی: یک درک شنیداری از آشفتگی نشت هوا ناشی از ناکفایتی بسته شدن گلوت، شامل یک لحظه کوتاه بی آوایی.

 

2)خشونت یا گرفتگی: درک نا منظمی از پالس های گلوت، نوسان غیرطبیعی در فرکانس پایه، درک پالس های آکوستیکی جداگانه شامل دوصدایی و نشانه هایی از شکست صوتی.

 

این پارامترها اعتبار کارایی را نشان داده اند. اعتبارآنالیزی استناد بیش تری  برای کاربرد کلینیکی ارائه کرده اند. پارامترهای رفتاری ضعف و تقلا از اعتبار کم تری برخوردارند. معیار ساده شده آن GRB است که شبیه معیارRBH  است که در کشورهای با زبان آلمانی کاربرد دارد.

 

برای گزارش این اهداف میزان معیار 4 نمره ای وجود دارد(0=طبیعی یا فقدان انحراف معیار،1=انحراف معیار کم،2=انحراف معیار متوسط،3=انحراف معیار شدید).

 

پیشنهاد می شود که اصطلاح دیسفونیا برای تمام انواع پاتولوژی درک صوت استفاده شود. انحراف ممکن است با ارتفاع(زیروبمی)، بلندی(شدت) یا ویژگی های طنین، ریتم و نواخت مربوط شود. گرفتگی به انحراف کیفیت صوت(یا طنین صوت) و به طور استثنائی با فاکتورهای ریتم، بلندی و ارتفاع مربوط می شود. در موارد محدودی از انواع پاتولوژی صوت مانند آن هایی که مربوط به خلق و فراجنسیتی به طوری خاص مرتبط با ارتفاع و دانگ است. صدای تودماغی به طور خاصی ناهنجاری تشدید است و در صورت مشاهده نیاز به گزارش جداگانه دارد. ترمور یک ویژگی دیگری است و باید به طور جداگانه گزارش شود. یک پروتکل خاصی برای جانشین های صدا نیاز است.

 

ارزیابی درکی به طور میانگین چند نکته مبهم داردکه بسیار مناسب است شرح آن ها برای درمان پاتولوژی صوت درخواست شود.