ویژگی های تار صوتی به طرز خاصی برای ارتعاش طراحی شده است. لبه آزاد ارتعاش با اپیتلیوم فلس دار پوشیده شده که به محدودیت های مکانیکی ایجاد شده به وسیله ارتعاش مقاوم تر است. علاوه بر آن اپیتلیوم پوشیده می شود با غشاء موکوسی که غشاء بیرونی است و دارای موسینی است که از دهیدراسیون جدی مژه ها، سلول ها و سرم اپیتلیوم جلوگیری می کند. لبه آزاد تار صوتی صاف است (به طور مثال کاملا عاری از غددی است که ممکن است مانع شکل گیری امواج موکوسی شود) و اغلب مویرگ های خونی با حالتی ارتجاعی و فیبرهای کلاژن به طور موازی در لبه آزاد تارهای صوتی در جریان هستند. غشاء پایه با لامینا پروپریا(بخشی از بافت است که زیر اپیتلیوم قرار گرفته و غالبا دارای غدد سروزی یا موکوسی و یا هر دو است و گاهی نیز دارای عضله می باشد. مترجم)به وسیله فیبرهای مشبک که با تراکم ظاهر می شوند، به عوامل ژنتیکی مربوط است. بنابراین، مسایل ژنتیکی می تواند بیماران را مستعد اختلالاتی چون ندول نماید. لامینا پروپریا بر طبق اصول ساختاری بافت شناسی با ملاحظات الاستیستی و فیبرهای کلاژن به سه لایه تقسیم می شود(برای مثال لایه سطحی در توصیف کلاسیک مربوط به فضای رینکه است و لایه های میانی و داخلی به رباط صوتی مربوط می شوند). فواید پروتئین ها تنظیم چسبندگی تارهای صوتی است که یک عامل فیزیکی و ضروری برای ارتعاش است. پروتئین ها هم چنین به جذب شوک های مکانیکی حاصل از ارتعاش کمک می کنند. اسید هیالورونیک(dica cinorulayH ) به شیوه خاصی برای تنظیم چسبندگی و جذب شوک ها مهم هستند. انتشار فیبرها و پروتئین های مفید احتمالا به فشارهای مکانیکی بستگی دارند که تارهای صوتی را تحت کنترل در می آورند و ممکن است از لحاظ ژنتیکی تعیین کننده باشد.

هر دو سلول های مهم لامینا پروپریا فیبروبلاست ها(نوعی سلول هستند که به فراوانی در بافت پیوندی یا همبند یافت می شوند و در حقیقت تولید کلاژن و فیبر را به عهده دارند. مترجم) و مایو فیبروبلاست ها(سلول های فیبروبلاستی هستند که خاصیت انقباضی داشته و بدلیل همین انقباضات و شباعت به عضله به آن ها مایو فیبروبلاست می گویند. به طور کلی بلاست به معنی تولیدکننده است. مترجم) هستند. فیبروبلاست ها نقش کلیدی در حفظ یکپارچگی لامینا پروپریا دارند. آن ها به پروتئین ها اجازه جایگزینی می دهند. مایو فیبروبلاست ها فقط بعد از یک تروما یا آسیب که نیاز به احیاء یا ترمیم ماتریکس خارج از سلولی است خود را نشان می دهند. این موضوع بیانگر آن است که تارهای صوتی ساختار ترمیمی میکروسکوپیکی دارند آن هم در مدت 48-36 ساعت اولیه تروما. هم چنین گزارش شده است که استراحت صوتی برای زمان دادن به مایو فیبروبلاست ها جهت عمل، سودمند است.