ساده تریم پارامتر آئرودینامیکی صداسازی MPT است. که آن عبارتست از مدت کشیدن واکه «آ» بعد از یک دم عمیق می باشد که به طور ارادی با ارتفاع و بلندی راحت تولید می شود. این روش از متداول ترین معیارهای کلینیکی است و کاربردی جهانی دارد. لازم به توضیح است که کشیدن واکه «آ» سه بار متوالی باید انجام شود سپس طولانی ترین کشش با کشش هنجار یافته «آ» مقایسه گردد. از آنجائی که طولانی ترین کشش مهم است باید به فرد آموزش داد و از احتمال خستگی صوتی وی را آگااه کرد تا مناسب ترین تولید واکه را داشته باشد. در کودکان MPT  از سطح معناداری کم تری برخودار است چرا که از حجم تنفسی کم تری برخوردار هستند. کاهش انکان تمایل برای تولید واکه ( برای مثال، توانایی های تنفسی حمایتی برای جبران ضعف غشایی نزدیک کردن تارها) ممکن است به وسیله جمع کردن میزان جریان هوا محتمل گردد.

VC/MPT(s) =PQ

PQ عبارتست از میانگین جریان هوای آواسازی

ظرفیت حیاتی(VC) عبارتست از تغییرات حجم دهان بین وضعیت دم عمیق و بازدم عمیق. ظرفیت حیاتی را می توان با استفاده از یک روش قابل اعتماد اسپیرومتری دستی اندازه گیری کرد. در موارد طبیعی، ظرفیت حیاتی به عوامل بدن انسان(Anthropometric) بستگی دارد واین ارتباط بسیار قوی است. برای مثال با قد انسان و هم چنین به بیماری ریه حساس است. از آنجایی که ظرفیت حیاتی مستقیما به کیفیت صوت وابسته نیست، به طور معناداری قابل گزارش شدن است به ویژه اگر در یک کودک بررسی شود.