(2)Polyp پولیپ چه علایمی دارد؟

پولیپ معمولا" باعث گرفتگی صدای بدون درد می گردد. گرفتگی صدا از بی نظمی های بسته شدن تارهای صوتی و نیز بی نظمی های ارتعاش آن ها ناشی می گردد و هردوی آن ها ناشی از حجیم بودن پولیپ می باشند. اگر پولیپ اتصال کوچکی به تارهای صوتی داشته باشد، شبیه گردن یک بالن، آن وقت ممکن است به سمت داخل و خارج محدوده ی بسته شدن تارهای صوتی حرکت نماید و در نتیجه شکست ارتفاع صوتی متناوبی تولید نماید. در برخی موارد تغییرات صوتی با حساس شدن قسمت بیرونی تارهای صوتی همراه شده و یا احساسی از گلو پاک کردن به فرد دست می دهد. 

شکل زیر پولیپی را نشان می دهد که در نزدیک شدن تارهای صوتی مداخله می نماید. 

(1)Polyp پولیپ چیست؟

پولیپ توده ی مشخص شده و خاصی است (معنای ساده ی توده برآمدگی است و معنای ضمنی آن سرطان یا پیش سرطان نمی باشد) که معمولا" در نقاط میانی تارهای صوتی دیده می شود. نوع محل پولیپ نشان می دهدکه پولیپ ها ناشی ازضربه های صوتی هستند، فشارهای فیزیکی روی تارهای صوتی به هنگامی است که استفاده از صوت گرفته یا کاربرد صوت تحت شرایط نا مطلوب رخ می دهد.

برخی بر این باورند که پولیپ ها در اثر خونریزی محل مویرگ های کوچک خونی روی تارهای صوتی شکل می گیرند و آن هنگامی است که در اثر فشارهای ناشی از تماس تارهای صوتی پاره می شوند.

منهای پولیپ های قسمت های دیگر بدن،پولیپ تار صوتی اختلالی پیش سرطانی یا سرطانی نیست.باید ذکر کرد که اختلال خوش خیم همیشه از اختلال بد خیم به وسیله ی ارزیابی تشخیص داده نمی شود و در چنین مواردی بیوپسی ضروری است.

اصطلاح پولیپ در برخی موارد حتی توسط متخصص گوش، حلق و بینی به هر توده ی تار صوتی اشاره می گردد. این موضوع علاوه بر نا مناسب بودنش، منجر به سردرگمی یا اشتباه در درمان شده و باید از آن اجتناب کرد.

شکل زیر یک پولیپ را نشان می دهد، یک توده ی قرمز کاملا" مشخصی در وسط تار صوتی.

 

Stroboscopy (استربوسکوپی)

در استروبوسکوپی معمولا" یک میکروفون روی پوست گردن بالای حنجره به کار برده می شود تا فرکانس صوت را ثبت کند.هم چنین به چراغ استروب متصل می گردد که درست کمی بعد از ثبت فرکانس فلاش می زند و تصویری ویدوئی از ارتعاشی که تارهای صوتی را می پوشاندو به عنوان امواج موکوسی شناخته شده تهیه می کند. از زمان ارتعاش تارهای صوتی که منبع صدا است، استروبوسکوپی بهترین شیوه برای ارزیابی توده ها یا اختلالات تارهای صوتی( در مقابل بد عملکردی نورولوژیکی) است.

استربوسکوپی بهترین راه برای ارزیابی اختلالاتی چون توده ها،ندول ها،کیست ها،زخم ها و دیگر اختلالاتی است که بر ارتعاش تارهای صوتی اثر می گذارند.

استربوسکوپی از نظر تکنیکی مشکل تر از یک درون بینی ساده ی اعضای بدن است و تفسیر ارزیابی همیشه درست، صحیح و قابل فهم نیست. یک چشم ورزیده نیاز دارد تا به طور دقیق ناهنجاری ها یا اختلالات کوچک را شناسایی کند.

استربوسکوپی همان لارنگوسکوپی نیست. بدون ملاحظه ی این که قبلا" لارنگوسکوپی را ترجیح می دادند ،به هر حال ،باید گقت بدون میکروفون هم زمان با منبع نور ارزیابی نمی تواند حرکت حساس ارتعاش تارهای صوتی برای تولید صوت را  مورد توجه و ارزیابی دقیق قرار دهد.

Normal Voice Function (عملکرد صوت طبیعی)

صوت در اثر ارتعاش تارهای صوتی به وجود می آید.تارهای صوتی یک جفت ردیف انعطاف پذیر بافتی هستند که در بالا و طول نای امتداد دارند. آن ها به وسیله ی غضروف تیروئید به یک دیگر نزدیک می شوند، ساختار سختی که به شکل توده ای در گردن که به عنوان سیب آدم شناخته شده در می آید.تارهای صوتی، که عضلات و غضروف ها از آن ها محافظت می کنند، به عنوان حنجره شناخته می شود.

به لحاظ بیولوژیکی حنجره به عنوان دریچه ای برای محافظت از خروج هوا در شش ها به وجود آمده است. بنابراین آن در وضعیتی می باشد که خروج هوا از آن صورت می پذیرد و مری را جدا می کند. تارهای صوتی باز می شوند تا اجازه تنفس دهند و بسته می شوند تا در حین بلع از ورود غذا به داخل شش ها و نیز حین صدا سازی جلوگیری کنند.

شکل سمت راست تارهای صوتی باز را در حین تنفس نشان می دهد وشکل سمت چپ تارهای صوتی بسته را در حین صدا سازی نشان می دهد.