عملکرد حنجره در حین خواب تغییر می کند. در موارد طبیعی، تارآواها در حالت دم از هم دور می شوند، ناحیه گلوت وسیع می شود و مقاومت مسیر هوا کاهش می یابد. به هنگام بازدم، در دو حالت بیداری و خواب، تارآواها به هم نزدیک می شوند. آزمایش بر روی حیوانات نشان داده که در حین تمامی موارد خواب و به طور خاص در حین خواب حرکت سریع چشم ( Rapid Eye Movement) کاهش قابل توجهی در فعالیت عضلات داخلی حنجره شامل عضله کریکو آریتنوئید خلفی و عضله نزدیک کننده تار صوتی رخ می دهد.