فونوتوگرافی به عنوان آوانگار میزان پویایی و نیز به عنوان یک عملکرد فرکانس پایه ای را درمستنداتی از حداکثر امکان صوتی ترسیم می کند.

این حداکثری برای کاربران حرفه ای صوت مهم هستند به ویژه برای خوانندگان ولی آن ها باید با دقت تفسیر شوند چرا که انرژی آکوستیکی با توزیع طیفی مربوط است. ارزیابی های عددی برای آموزگاران و کودکان تعریف شده اند.

سیستم های رایانه ای ارزیابی زمان واقعی را امکان پذیر می سازد و تنوعات فرکانس پایه ای و هم چنین پارامترهای کیفی مانند Jitter را نمایش می دهد.

Jitter در تنوع رنگ در محدوده صوت نمایان می شود، تغییرات مناطق خاص یا مرزهای دانگ صدا را نشان می دهد. چنین سیستم های رایانه ای هم چنین میزانی از نیمرخ های گفتار رایج را که به طرز خاصی با تست های انگیزشی همراه هستند مانند مهارت های خواندن کنترل شده با شدت بالا را ارائه می کنند. این نیمرخ ها انتظار می رود به کاربران حرفه ای مربوط باشد.

بالاترین و پائین ترین فرکانس و راحت ترین شدت به نظر می رسد حساس ترین برای تغییرات کیفیت صوت باشد بعد از آن به فشار آستانه آواسازی مربوط می شود. ارزیابی کردن پائین ترین فرکانس با میزانی از فرکانس های پایه ادغام می شود. مواردی مانند «نیمرخ 3 میزان» بدون تکمیل تمام میزان نیمرخ صوتی می تواند حاصل شود.

به هر حال در این 3 نقطه اجرای حداکثری را نمایش می دهد. آن ها حساسیت بالا به آموزش و اثرات خستگی را نشان می دهند.