ارزیابی فشار  زیرگلوت با به کارگیری بالن های مروی یا مبدل های فشار، لوله های مجرای عبور هوای گلوت که تهاجمی یا نیمه تهاجمی هستند انجام می شود ولی در موارد پژوهشی کاربری دارند. فشار زیر گلوت می تواند به وسیله ارزیابی جریان هوای داخل دهانی که در حین تکرار هجای cvc به طور دقیق برآورد شود. یک مجرای باریک در داخل دهان تعبیه می شود در حیم این که دو لب به هم تماس دارند، لب ها به هم تماس دارند ولی با زبان مسدود نمی شوند. اگر تارآواها به هم نزدیک نباشند باید فشار داخل دهانی با فشار مسیر تنفسی شبیه باشد. هنگام تولید همخوان بی واک تارآواها از هم دور می شوند و نباید هیچ اختلال معناداری به جریان هوای ریه ها تحمیل شود. بنابراین فشار پشت لب ها مانند هر جای دیگری است و انعکاسی از فشار قابل دسترس عبور هوا از مسیر تارآواها است حتی در مواردی که ارتعاش در تارآواها باشد. این تکنیک هم چنین اجازه می دهد ارزیابی فشار آستانه آواسازی(PTP)، حداقل فشار به آواسازی عملی شود. فشار معمولا براساس معیار پاسکال گزارش می شود.