با تکنولوژی پیشرفته، ممکن است این امر انجام شود با یک کپچر و یک ذخیره دیجیتالی از تصاویر تارآواها با سرعت ۲۰۰ با در ثانیه یا بیش تر با کیفیت( چند صد پیکسلی) و تصویر را با سرعت سریالی به طور مثال ۲۰ بار در ثانیه بعد از گرفتن سریع نشان می دهد. این شیوه به نظر می رسد به عنوان کاربردی اساسی در تشخیص اختلال های صوتی مناسب نباشد آن هم در زمانی که لازم است برای مدت کوتاهی مورد بازبینی قرار گیرد. یکی از نشانه های خاص جهت فیلمبرداری دیجیتال با سرعت بالا، تحلیل و درک خصوصیات ارتعاش غیر پریودیک صوت است آن هم در صوت آغازین یا شکست صوتی یا در مواردی چون دو یا چند صدایی.