سولکوس وکالیس یک مشخصه بسیار بارزی دارد که به صورت شیار شیار و کندگی در تارهای صوتی است که می تواند از نظر شدت متنوع باشد.

شکل زیر سولکوس وکالیس را نشان می دهد که در لبه تار صوتی(پیکان) به شکل یک شکاف ظریف نمایان گردیده است.

آن معمولا" در حاشیه تار صوتی و به موازات آن ایجاد می شود. آن می تواند کاملا" در طول تار صوتی کشیده شود. بخشی از تار صوتی که درگیر سولکوس شده است معمولا" در حین آواسازی دارای ارتعاش طبیعی نیست، این واقعیتی است که در ارزیابی های استروبوکوپی خود قابل تشخیص است.

وقتی که تارهای صوتی برای آواسازی به هم دیگر نزدیک می شوند، فقدان بافت طول تار صوتی باعث فاصله ای بین آن ها می شود که به شکل دوک بین آن ها ظاهر می گردد.

شکل زیر حالتی را نشان می دهد که فقدان بافت تار صوتی امکان تماس تارهای صوتی در حین آواسازی را فراهم نمی کند.

 به طور مشخص سولکوس وکالیس که به لحاظ چشم انداز ظریف است به لحاظ تشخیصی تا حد زیادی سخت است. تشخیص آن به طور عادی توسط متخصصینی که از ارزیابی استروبوسکوپی استفاده نمی کنند، از دست می رود چرا که در حد زیادی بستگی دارد به دیدن قسمت هایی از تارهای صوتی که به حالت طبیعی ارتعاش نمی کنند.