سولکوس وکالیس نازک شدن یا فقدان لایه ی خاص بافتی است که لایه ی خاص سطحی نامیده می شودو آن بافتی است که  بر روی تارهای صوتی قرار می گیرد و برای ارتعاش تارهای صوتی به منظور آواسازی نیاز است. فقدان این بافت باعث کمبودی در یکنواختی تارهای صوتی می گردد و در نتیجه اختلال در نام پزشکی آن می نماید. سولکوس معنی شکاف می دهد که در لاتین معنای زمین شیار شیار یا شخم زده می دهد.

ابدا" صافی و شفافیت در تارهای صوتی که عامل آن سولکوس باشد وجود ندارد. برخی پزشکان تصور می کنند که این یک نوع اختلال رشدی است که در دوره نوجوانی رخ می دهد و آن هنگامی است که حنجره رشدی بزرگسال دارد. آن ها یادآوری می کنند که سولکوس هرگز در کودکان رخ نمی دهد و تظاهرات سولکوسی بیش تر در گروه های خاص نژادی یافت می شود و به همین دلیل بحث های رشدی و احتمالا" ژنتیکی مطرح است. برخی دیگر بر این تصورند که آن نتیجه خونریزی های طولانی مدت تارهای صوتی و یا کیست های تارهای صوتی می باشند. آن ها گمان می کنند که جوش خوردن و پیوستن بافت ها بعد از خونریزی و یا بعد از باز شدن کیست ها باعث می شود که بافت تارهای صوتی به جوش خوردن و سیخی شدن حساس شده و در نتیجه سولکوس ایجاد گردد.