از آن جایی که خونریزی زیر موکوس است، خون از تارهای صوتی بیرون نمی آید و در سرتاسر لایه ی بافتی گسترش می یابد. خون به شکل لکه های قرمز رنگ در نقاط مختلف تارهای صوتی مشاهده شده و یا در طول تارها منتشر می شود.  در بیش تر اوقات همچنان که خون جذب می  شود تغییرات به شکل خون مردگی مشاهده می شود و قرمز رنگی تارها به رنگ قهوه ای متمایل شده و در نهایت از بین می روند. تکرار خونریزی ایجاد ظاهری متمایل به زرد رنگ در تارهای صوتی می نماید که آن هم نتیجه بلع دوباره ی خون می باشد.

شکل زیر تار صوتی را نشان می دهد که قرمز رنگی آن ناشی از خونریزی عمیق می باشد.

پولیپ های کوچک و مویرگ های خونی متسع شده که قابل مشاهده هستند می توانند به عنوان سرنخ و دلیلی برای تکرار خونریزی باشند.