خونریزی همان خون آلود شدن است. خونریزی در تارهای صوتی اشاره به خون آلود شدن بافت سطحی پوست دارد، آن لایه ای که انعطاف تارهای صوتی را برای ارتعاش تضمین می کند. از آن جایی که این لایه از شبکه ای فیبری کم تر نظم یافته ساخته شده است، خون به سرعت منتشر شده و مانع حرکت ارتعاشی مناسب تارهای صوتی می گردد. خون به مقدار زیاد هدر نمی رود تا باعث خون ریزی تارهای صوتی گردد. بنابراین این نوع خونریزی خطری برای زندگی و سلامت فرد ندارد.

خونریزی نتیجه ی ضربه ی صوتی است،فشارهای فیزیکی روی صوت، روی مویرگ های کوچک خونی تارهای صوتی تاثیرگذارند. نتیجه آن که ممکن است که مویرگ ها بعد از صدای بلند پاره شوند، آن هم بعد از یک صدای بلند یا هنگامی که تقلای صوتی بیش از حد طبیعی باشدیا ناشی از تورم لارنژیت باشد. بی نظمی های کوچک، مثل پولیپ های کوچک یا محدوده ای از دیواره های مویرگ که ضعیف شده اند که واریس نامیده می شوند، ممکن است مستعد خونریزی باشند.

خونریزی ممکن است یک بار اتفاق بیافتد یا این که چند بار تکرار گردد. در مواردی که خونریزی های مکرر شکل می گیرد باید از نظر موارد غیر طبیعی دیگر بررسی شود. 

شکل زیر نمونه ای از خونریزی بر روی تارهای صوتی را نشان می دهد: