درمان قطعی برای پاپیلوما وجود ندارد. جراحی که هنوز به عنوان یک درمان اصلی مورد توجه است برای جلوگیری از بیماری مورد استفاده واقع می گردد ولی بدون توجه به این که پاپیلوما کاملا" برداشته شود یا خیر امکان رشد مجدد آن وجود دارد. در برخی از موارد بیماری در بزرگسالان، به ویژه اگر این بیماری محدود به یک طرف در حنجره باشد، پاپیلوما ممکن است پس از مدتی از عمل  جراحی ناپدید  شود.این احتمالا به دلیل سیستم خود ایمنی فرد است که یک نظام دفاعی موثری در برابر بازگشت ایجاد می کند.

                از آنجا که عمل جراحی پاپیلوما را در مان نمی کند، ملاحظات

               عملکردی، مانند کیفیت صدا و عوامل مرتبط با آن در اتاق عمل

             درمان نمی شوند. هیچ سودی از برش تهاجمی پاپیلوما به دست

           نمی آید چرا که به طور اجتناب ناپذیری صوت را به خطر می اندازد.

          همچنین، پاپیلوما یک بیماری سطحی است. عمل جراحی که بافت

       عمقی را با لیزر بر می دارد، ضروری نیست و می تواند باعث آسیب شود.

در صورت عود بیماری، تکرار عمل جراحی  با حجیم شدن بیماری و اختلالات صوتی تعیین می گردد. در افراد مبتلا به بیماری های گسترده در سراسر حنجره ، به طور کلی دلیل کمی برای تکرار عمل جراحی در هر منطقه کوچکی که عود کرده باشد وجود دارد، مگر این که آن باعث علایم نشده باشد. این امر ممکن است پذیرش را برای فرد مبتلا مشکل نماید، اما عمل های جراحی  بیشتر بر سیر کلی تاثیر نمی گذارد، و ممکن است که برای فرد ضرورتی نداشته باشد تا خطرات جراحی و آسیب های ناشی از زخم ها را به تن بخرد.از آنجا که موکوس تارهای صوتی اطراف پاپیلوما باید برداشته شود، التیام یافتن اغلب منجر به آسیب زدن به ارتعاش تارهای صوتی می گردد. موارد نادری از طیف وسیعی از بیماری وجود دارد که می تواند عمل جراحی چندین بار تکرار شود بدون این که پارامترهای صوتی تغییر نماید.
در مورد اشخاصی که واقعا نیاز به عمل جراحی مکرر است (گاها" هر ماه یا دو ماه)، منطقی است که درمان تشخیصی مورد توجه واقع گردد. به دلیل ماهیت نا امید کننده این بیماری، طیف گسترده ای از درمان های جایگزین و تشخیصی وجود دارد، که بهتر است در برخی  از افراد آزمایش شوند. در حال حاضر، تمرکز پزشکی  بر cidofovir استوار است، دارو ئی که به صورت داخل وریدی در برابر ویروس های دیگر استفاده می شود. در پاپیلوما، آن را به طور مستقیم به داخل ضایعات تزریق می کنند، و به نظر می رسد عود بیماری را در موارد تهاجمی به تاخیر می اندازد. در چند مورد ، به نظر می رسد که عود بیماری را از بین می برد، و این در مورد افرادی است که نسبتا" موضوع را پیگیری می نمایند. اجرای دوز ایده آل و رایج در حال حاضر در حال بررسی است. محققان همچنین به دنبال راه هایی برای تغییر سیستم ایمنی بدن فرد هستند به طوری که بهتر بتوانند با این بیماری مبارزه نمایند.
بسیاری از درمانهای تشخیصی متنوع مناسب دیگر وجود دارد. برای بحث در مورد آنها نیاز به یک وب سایت اختصاصی است. خوشبختانه ، www.rrpwebsite.org یک منبع خوب طراحی شده از اطلاعات در مورد پاپیلوما است.