پولیپ ضایعه ای قرمز رنگ یا مایل به قرمز است که لبه ی تبزی دارد و نسبت به بافت اطرافش به وضوح متفاوت است. پولیپ می تواند دارای پایه ای پهن یا گردنی باریک باشد. پولیپ هایی که مدت طولانی از شکل گیری آن ها می گذرد شکلی عجیب و غریب به خود می گیرند. از نظر اندازه متفاوت اند. ممکن است یک طرفه یا دو طرفه باشند به طوری که یکی از آن ها بر روی یک تار و دومی بر روی تار مقابل به شکل قرینه باشد. تقریبا" همیشه در وسط تار صوتی به وجود می آیند. عموما" پولیپ ها در مدت کوتاهی رشد نمی یابند اگر چه استثنائاتی وجود دارد. این اسنثنائات احتمالا" ناشی از تکرار های ضربه ای است که پولیپ اولیه این احتمال را به وجود می آورد. گرایش به پولیپ ( یا هر ضایعه ای در وسط تار صوتی )باعث ضربه های اضافی خواهد شدکه علاوه بر تاثیرش بر صوت دلیلی بر درمان خواهد بود.

هر ضایعه ای که به سرعت بزرگ می شود( در طی چند هفته )احتمالا" پولیپ نیست و باید برداشت آن مورد توجه واقع شود.

شکل زیر پولیپ ایستاده ی بزگی را نشان می دهد که دارای شکلی خاص است. مویرگ های خونی آن نیز بزرگ شده اند.